jueves, 3 de diciembre de 2015

UTÓPICA

No conoces mi adiós. Astuto
se inhibe
tras la cara oculta de mi gracia.
En el fondo, un abismo que no cede
me impide decírtelo.
Ahí están todos…
todos los adioses
                           colapsando.
Transformados en calígine de esperanzas
que de a poco
                 son utopías que agonizan...

Desconociéndose a sí mismas.

                                          (inédito)

No hay comentarios:

Publicar un comentario